دیسک بین مهره ای Invertebrate Disc

دیسک بافتی غضروفی است که بین مهره های ستون فقرات قرار گرفته است. دیسک از دو قسمت تشکیل شده است.

intervertebral d1isk

قسمت مرکزی، بافتی نرم تر و ژلاتینی است که وظیفه اصلی آن انعطاف و جذب فشارها و ضربات است . به این قسمت “Nucleous Pulposus” می گویند. این قسمت بوسیله قسمت رشته ای دیسک احاطه شده که وظیفه اصلی آن محافظت از قسمت مرکزی است. که به آن “Annulus Fibrosus” می گویند.

Bulging-Disc

مهمترین بیماری دیسک در رفتگی یا فتق دیسک است. کلمه فتق به معنای جابجایی یک بافت یا ارگان از محل طبیعی و اصلی خود است. در فتق دیسک، فشارهای مزمن و طولانی مدت باعث بروز پارگی های ریزی در لایه بیرونی (Annulus Fibrosus) شده و آنرا ضعیف می کند. سپس یک فشار نسبتآ شدید باعث پارگی کامل ان شده و قسمت مرکزی (Nucleous Pulposus) به بیرون میزند. از انجا که ریشه های عصبی از مجاورت دیسک عبور می کنند، قسمت خارج شده باعث فشار روی آن شده و دردهایی در اندامها ایجاد می کند.

P1010006

مقاومت دیسک در مقابل فشارها بستگی به ترکیب شیمیایی آن دارد که این ترکیب نیز تحت تاثیر عوامل ژنیتیکی است. به همین دلیل بیماری دیسک در برخی خانواده ها بیشتر است.